Αναζητούμε φοιτητή/φοιτήτρια λογοθεραπείας για να ξεκινήσει την πρακτική του/της άσκηση στο γραφείο μας.

Επικοινωνία είτε στο e-mail Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. είτε τηλεφωνικά στο 2821071506.

Το Δεντρόσπιτο προσφέρει φέτος στους ειδικούς και τους γονείς την δυνατότητα παρακολούθησης σε απευθείας μετάδοση του International Summer School 2019 που διοργανώνεται από την European Association of Behaviour Analysis, στις 4-10 Αυγούστου.

Κρίνεται απαραίτητη η γνώση αγγλικών, καθώς οι διαλέξεις είναι στην Αγγλική Γλώσσα.

Οι ενότητες που θα παρακολουθήσουν οι ενδιαφερόμενοι είναι:

-Agression Replacement Training (ART) for adolescents with challenging behaviour (social skills training, anger management, moral development)

- Behavioral Caregiver Training via Telehealth: methods, procedures and their effectiveness, with a focus on children with developmental problems.

- Evaluation and research of Behaviour in Schools

- Simple Steps Autism: How to teach parents and teachers to apply Applied Behaviour Analysis (ABA) to children with autism.

 

Οι δηλώσεις συμμετοχής θα εκτελούνται μέχρι 25 Ιουνίου.

To πρόγραμμα αναμένεται να ανακοινωθεί από τους διοργανωτές και να σταλει προς τους ενδιαφερόμενους.

Oι ενδιαφερόμενοι θα ενημερωθούν για τον χώρο διεξαγωγής της παρακολούθησης μέσα στο καλοκαίρι.

Dawson, G., Toth, K., Abbott, R., Osterling, J., Munson, J., Estes, A., & Liaw, J. (2004). Early Social Attention Impairments in Autism: Social Orienting, Joint Attention and Attention to Distress. Developmental Psychology, 40(2), pp. 271-283

Στην εισαγωγή του συγκεκριμένου άρθρου περιγράφονται πολύ ωραία οι διαφοροποιήσεις στην ορολογία, όταν αναφερόμαστε στις λεπτές εκφάσεις της εμπλοκής του βρέφους με τον ενήλικα.

H αναγνώριση των συμπτωμάτων που κάνουν ένα μικρό παιδί να αποκλίνει από την τυπική ανάπτυξη μπορεί να επιτρέψει την πρώιμη ανίχνευση του αυτισμού.

Στο παρών άρθρο, κατά την εισαγωγή, δίνονται οι ορισμοί των εξής λεπτών εννοιών: social orienting, joint attention και attention to distress.

Social orienting (μετατόπιση της προσοχής προς τα κοινωνικά ερεθίσματα)

Tα παιδιά με αυτισμό εμφανίζουν δυσκολία να κατευθύνουν αυθόρμητα το βλέμμα τους σε κοινωνικά ερεθίσματα που συμβαίνουν φυσικά στο περιβάλλον τους. Στην τυπική ανάπτυξη, τα νεογνά, κατά τις πρώτες 6 εβδομάδες, επιδεικνύουν αξιοθαύμαστη ευαισθησία στα κοινωνικά ερεθίσματα. Τα νεογνά επιδεικνύουν μια ιδιαίτερη έλξη προς τους ανθρώπους, ιδιαίτερα στους ήχους, τις κινήσεις και τα χαρακτηριστικά του ανθρώπινου προσώπου. Στην ηλικία των 5 μηνών τα βρέφη επιδεικνύουν ευαισθησία σε πολύ μικρές αποκλίσεις του βλέμματος κατά τις αλληλεπιδράσεις με τους ενήλικες, χαμογελώντας και παρακολουθώντας λιγότερο τον ενήλικα όταν το βλέμμα του μετατοπίζεται.

Σε αυτά τα πρώιμα στάδια της ανάπτυξης, η κατεύθυνση του βρέφους προς τα κοινωνικά ερεθίσματα είναι ασυνείδητη (involuntary) παρά εσκεμμένη (intentional). Εσκεμμένη κατεύθυνση στα κοινωνικά ερεθίσματα , όπως το να στρέφει το βρέφος το κεφάλι του όταν ακούει να το καλούν, αναπτύσσεται μεταξύ 5-7 μηνών. Το ιδιο διαστημα και μεχρι την ηλικία των 6 μηνών, το βρέφος είναι ικανό να στρέφει την προσοχή του προς τα ορατά αντικείμενα που κοιτάζει και η μητέρα του.

Αδυναμία στην ικανότητα μετατόπισης της προσοχής στα κοινωνικά ερεθίσματα αποτελεί βασικό έλλειμμα στον αυτισμό.

Joint attention (κοινή προσοχή)

Aναφέρεται στην ικανότητα του βρέφους να « συντονίζει την προσοχή του μεταξύ αντικειμένων και ανθρώπων που αλληλεπιδρούν με σκοπό να αποκτήσει γνώση των αντικειμένων ή γεγονότων».

Συμπεριφορές κοινής προσοχής αποτελούν:

1. το μοίρασμα της προσοχής (δηλ ακολουθώ το βλέμμα του ενήλικα προς ένα αντικειμενο η γεγονός)

2. η κατευθυνση της προσοχής προς το άλλο άτομο.

Πολλά βρέφη έχουν αναπτύξει αυτή την δεξιότητα μέχρι την ηλικία των 12 μηνών.

Η κοινή προσοχή αποτελεί προγνωστικό παράγοντα για την μελλοντική ανάπτυξη των δεξιοτήτων ομιλίας στα παιδιά με αυτισμό.

Αttention to Distress (προσοχή στο συναίσθημα της δυσφορίας)

Mέχρι την ηλικία των 4-6 μηνών, το βρέφος έχει την ικανότητα να παρακολουθεί τις συναισθηματικές αντιδράσεις των άλλων και να ανταποκρίνεται διαφορετικά στα πρόσωπα, επιδεικνύοντας διαφορετικά συναισθήματα. Επιδεικνύει πιο πολλά συναισθήματα προς τα πρόσωπα που του χαμογελούν έναντι των ουδέτερων ή θλιμμένων προσώπων.

Μεταξύ 9-12 μηνών έχει καθιερωθεί η ικανότητα το βρέφος να αποζητά συναισθηματικες πληροφορίες από το πρόσωπο του ενήλικα, όταν παρουσιάζεται ένα αμφισβητούμενο ερέθισμα (δηλ το βρέφος κοιτλα τον ενήλικα για να λάβει περισσότερες πληροφορίες).

Επιπρόσθετα μέχρι την ηλικία των 2 ετών το παιδί αρχίζει να ανταποκρίνεται με συμπεριφορές βοήθειας και ανακούφισης (πχ δινει φιλάκι και παιρνει αγκαλίτσα) σε άτομα που εκφράζουν δυσφορία/ θλίψη.

Η ευαισθησία και η προσοχή στα συναισθηματικά σημάδια των άλλων μπορεί να αυξήσει το κίνητρο και τις ευκαιρίες για εμπλοκή σε κοινή προσοχή, ώστε να διευκολυνθεί η απόκτηση δεξιοτήτων κοινής προσοχής στα παιδιά με αυτισμό.

Dawson, G., Toth, K., Abbott, R., Osterling, J., Munson, J., Estes, A., & Liaw, J. (2004). Early Social Attention Impairments in Autism: Social Orienting, Joint Attention and Attention to Distress. Developmental Psychology, 40(2), pp. 271-283

Στην εισαγωγή του συγκεκριμένου άρθρου περιγράφονται πολύ ωραία οι διαφοροποιήσεις στην ορολογία, όταν αναφερόμαστε στις λεπτές εκφάσεις της εμπλοκής του βρέφους με τον ενήλικα.

H αναγνώριση των συμπτωμάτων που κάνουν ένα μικρό παιδί να αποκλίνει από την τυπική ανάπτυξη μπορεί να επιτρέψει την πρώιμη ανίχνευση του αυτισμού.

Στο παρών άρθρο, κατά την εισαγωγή, δίνονται οι ορισμοί των εξής λεπτών εννοιών: social orienting, joint attention και attention to distress.

Social orienting (μετατόπιση της προσοχής προς τα κοινωνικά ερεθίσματα)

Tα παιδιά με αυτισμό εμφανίζουν δυσκολία να κατευθύνουν αυθόρμητα το βλέμμα τους σε κοινωνικά ερεθίσματα που συμβαίνουν φυσικά στο περιβάλλον τους. Στην τυπική ανάπτυξη, τα νεογνά, κατά τις πρώτες 6 εβδομάδες, επιδεικνύουν αξιοθαύμαστη ευαισθησία στα κοινωνικά ερεθίσματα. Τα νεογνά επιδεικνύουν μια ιδιαίτερη έλξη προς τους ανθρώπους, ιδιαίτερα στους ήχους, τις κινήσεις και τα χαρακτηριστικά του ανθρώπινου προσώπου. Στην ηλικία των 5 μηνών τα βρέφη επιδεικνύουν ευαισθησία σε πολύ μικρές αποκλίσεις του βλέμματος κατά τις αλληλεπιδράσεις με τους ενήλικες, χαμογελώντας και παρακολουθώντας λιγότερο τον ενήλικα όταν το βλέμμα του μετατοπίζεται.

Σε αυτά τα πρώιμα στάδια της ανάπτυξης, η κατεύθυνση του βρέφους προς τα κοινωνικά ερεθίσματα είναι ασυνείδητη (involuntary) παρά εσκεμμένη (intentional). Εσκεμμένη κατεύθυνση στα κοινωνικά ερεθίσματα , όπως το να στρέφει το βρέφος το κεφάλι του όταν ακούει να το καλούν, αναπτύσσεται μεταξύ 5-7 μηνών. Το ιδιο διαστημα και μεχρι την ηλικία των 6 μηνών, το βρέφος είναι ικανό να στρέφει την προσοχή του προς τα ορατά αντικείμενα που κοιτάζει και η μητέρα του.

Αδυναμία στην ικανότητα μετατόπισης της προσοχής στα κοινωνικά ερεθίσματα αποτελεί βασικό έλλειμμα στον αυτισμό.

Joint attention (κοινή προσοχή)

Aναφέρεται στην ικανότητα του βρέφους να « συντονίζει την προσοχή του μεταξύ αντικειμένων και ανθρώπων που αλληλεπιδρούν με σκοπό να αποκτήσει γνώση των αντικειμένων ή γεγονότων».

Συμπεριφορές κοινής προσοχής αποτελούν:

1. το μοίρασμα της προσοχής (δηλ ακολουθώ το βλέμμα του ενήλικα προς ένα αντικειμενο η γεγονός)

2. η κατευθυνση της προσοχής προς το άλλο άτομο.

Πολλά βρέφη έχουν αναπτύξει αυτή την δεξιότητα μέχρι την ηλικία των 12 μηνών.

Η κοινή προσοχή αποτελεί προγνωστικό παράγοντα για την μελλοντική ανάπτυξη των δεξιοτήτων ομιλίας στα παιδιά με αυτισμό.

Αttention to Distress (προσοχή στο συναίσθημα της δυσφορίας)

Mέχρι την ηλικία των 4-6 μηνών, το βρέφος έχει την ικανότητα να παρακολουθεί τις συναισθηματικές αντιδράσεις των άλλων και να ανταποκρίνεται διαφορετικά στα πρόσωπα, επιδεικνύοντας διαφορετικά συναισθήματα. Επιδεικνύει πιο πολλά συναισθήματα προς τα πρόσωπα που του χαμογελούν έναντι των ουδέτερων ή θλιμμένων προσώπων.

Μεταξύ 9-12 μηνών έχει καθιερωθεί η ικανότητα το βρέφος να αποζητά συναισθηματικες πληροφορίες από το πρόσωπο του ενήλικα, όταν παρουσιάζεται ένα αμφισβητούμενο ερέθισμα (δηλ το βρέφος κοιτλα τον ενήλικα για να λάβει περισσότερες πληροφορίες).

Επιπρόσθετα μέχρι την ηλικία των 2 ετών το παιδί αρχίζει να ανταποκρίνεται με συμπεριφορές βοήθειας και ανακούφισης (πχ δινει φιλάκι και παιρνει αγκαλίτσα) σε άτομα που εκφράζουν δυσφορία/ θλίψη.

Η ευαισθησία και η προσοχή στα συναισθηματικά σημάδια των άλλων μπορεί να αυξήσει το κίνητρο και τις ευκαιρίες για εμπλοκή σε κοινή προσοχή, ώστε να διευκολυνθεί η απόκτηση δεξιοτήτων κοινής προσοχής στα παιδιά με αυτισμό.

Μτφ. Αποσπασμάτων του άρθρου «The right to effective behavioral treatment” των Houten et al., (1988) στο ερευνητικό περιοδικό Journal of Applied Behaviour Analysis, 21, pp.381-384.

 

Το δικαίωμα στην αποτελεσματική συμπεριφοριστική θεραπεία

 

Κατά τις τελευταίες δεκαετίες έχει αναπτυχθεί και εξελιχθεί ενας αριθμός κλινικών διαδικασιών, οι οποίες πηγάζουν από την πειραματική και εφαρμοσμένη ανάλυση. Αυτές οι διαδικασίες έχουν επιδείξει την ικανότητα να διδάσκουν νέες συμπεριφορές και να εξομαλύνουν μια ποικιλία συμπεριφοριστικών διαταραχών.

Δυστυχώς, πολλοί που θα επωφελούνταν από την συμπεριφοριστική θεραπεία, δεν την λαμβάνουν. Οι αναλυτές συμπεριφοράς έχουν την επαγγελματική υποχρέωση να διαθέτουν προς το κοινό την πιο αποτελεσματική θεραπεία που ο τομέας αυτός μπορεί να παρέχει.

Με βάση αυτή την υποχρέωση, προσφέρονται οι παρακάτω προτάσεις των δικαιωμάτων του πελάτη, ώστε να καθοδηγούν την ηθική και την κατάλληλη χρήση της συμπεριφοριστικής θεραπείας.

1.Το άτομο έχει το δικαίωμα πρόσβασης σε ένα θεραπευτικό περιβάλλον: Ένα φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον που είναι ασφαλές, ανθρώπινο και ανταποκρίνεται στις ανάγκες του ατόμου αποτελεί απαραίτητο προαπαιτούμενο για την αποτελεσματική θεραπεία. Τα ατομα θα πρέπει να έχουν πρόσβαση σε θεραπευτικές υπηρεσίες, χαλαρωτικές δραστηριότητες και υλικά που είναι τόσο διασκεδαστικά όσο και διδακτικά. Επίσης ένα κατάλληλο περιβάλλον περιλαμβάνει γονείς, δασκάλους και προσωπικό που ανταποκρίνεται στις ανάγκες του ατόμου και νοιάζεται. Τέλος, ένα θεραπευτικό περιβάλλον περιλαμβάνει τους λιγότερο δυνατούς περιορισμούς ενώ ταυτόχρονα διασφαλίζει την ασφάλεια και την εξέλιξη του ατόμου.

2.Το άτομο έχει δικαίωμα στην πρόσβαση υπηρεσιών που ο στόχος τους είναι η προσωπική ευμάρεια του ατόμου : Ο κυριότερος σκοπός της συμπεριφοριστικής θεραπείας είναι να βοηθήσει το άτομο να αποκτήσει λειτουργικές ικανότητες που προάγουν την ανεξαρτησία.

3.Το άτομο έχει το δικαίωμα σε θεραπεία από έναν ικανό Αναλυτή Συμπεριφοράς: Οι επαγγελματίες που είναι υπεύθυνοι για την διεξαγωγή, οργάνωση, καθοδήγηση και αξιολόγηση των επιδράσεων της συμπεριφοριστικής θεραπείας κατέχουν κατάλληλη εκπαίδευση και εμπειρία. Η εκπαίδευση αυτή είναι ακαδημαικής φύσης και απαιτεί εκπαίδευση στις συμπεριφοριστικές αρχές, τις μεθόδους αξιολόγησης και θεραπείας, την μεθοδολογία έρευνας , τις επαγγελματικές ηθικές αρχές, πρακτική και εποπτευόμενη άσκηση

4.Το άτομο έχει το δικαίωμα πρόσβασης σε προγράμματα που διδάσκουν λειτουργικές ικανότητες: Ο τελικός στόχος όλων των υπηρεσιών είναι να αυξήσει την ικανότητα του ατόμου να λειτουργεί αποτελεσματική τόσο στο οικογενειακό τους πλαίσιο όσο και στην ευρύτερη κοινωνία. Η βελτίωση μπορεί να παίρνει τις εξής μορφές: α) συχνά απαιτεί την διατήρηση και γενίκευση των συμπεριφορών που επιτρέπουν στο άτομο να αποκτήσει πρόσβαση σε επιθυμητά πράγματα, δραστηριότητες ή κοινωνική αλληλεπίδραση β) μπορεί να απαιτει την κατάκτηση συμπεριφορών που επιτρέπουν στο άτομο να τερματίσει ή να μειώσει ανεπιθύμητες πηγές διέγερσης γ) μπορεί να απαιτεί την μείωση ή τον τερματισμό συμπεριφορών που είναι επικίνδυνες ή που λειτουργούν ως εμπόδιο στην περαιτέρω ανεξαρτησία ή κοινωνική αποδοχή.

5.Το ατομο έχει το διακίωμα συμπεριφοριστικής αξιολόγησης και συνεχούς εκτίμησης της κατάστασης: πριν την έναρξη της θεραπείας πρέπει να γίνει αξιολόγηση των παραγόντων που συμβάλλουν στην παρουσία των δεξιοτήτων στις οποίες υπάρχει έλλειμμα. μΙα ολοκληρωμένη ανάλυση της συμπεριφοράς περιλαμβάνει τα γεγονότα που προηγούνται και τα γεγονότα που επακολουθούν της συμπεριφοράς.

6.Το άτομο έχει το δικαίωμα στις πιο αποτελεσματικές θεραπευτικές διαδικασίες που είναι διαθέσιμες: Οι αναλυτές συμπεριφοράς έχουν την υποχρέωση να χρησιμοποιούν μόνο αυτές τις τεχνικές που έχουν αποδειχτεί μέσω της έρευνας ότι είναι πιο αποτελεσματικές. Η έκθεση του ατόμου σε τιμωρητικές/περιοριστικές διαδικασίες είναι μη αποδεκτή εκτός εάν είναι απαραίτητες για να οδηγήσουν σε μια ασφαλή και κλινικά σημαντική αλλαγή στη συμπεριφορά. Είναι ανήθικο και μη αποδεκτό να εκθέτεις το άτομο σε τιμωρητικές πρακτικές εάν η βιβλιογραφία δείχνει ότι άλλες τακτικές είναι πιο αποτελεσματικές

Συμπέρασμα:

Οι αναλυτές συμπεριφοράς έχουν την ευθύνη να διασφαλίζουν τα δικαιώματα του πελάτη , ότι οι παρεχόμενες υπηρεσίες τους βασίζονται στα πιο πρόσφατα επιστημονικά δεδομένα, ότι η θεραπεία παρέχεται σε υψηλά επίπεδα και ότι τα άτομα που έχουν ανάγκη τέτοιου είδους θεραπείας δεν θα περιορίζονται σε πρόσβαση στην πιο αποτελεσματική θεραπεία που είναι διαθέσιμη.